11 april tot 18 april

Op weg naar Karatu

Woensdag bezoek van 3 Belgen: Luc, Mark en Melissa. Ze hebben zelf 3 scholen opgericht in Basodawish (tegen Karatu), en kwamen inspiratie opdoen om hun eigen school te verbeteren. Ze waren hier met een chauffeur en reden op vrijdag terug richting Karatu. (Van in Karatu kan je gemakkelijk alle wildparken bezoeken; Ngorogoro, Serengeti, Lake Manyara en Tarangire) Aangezien het paasvakantie is en Bram hier nog maar 2 weken verblijft en graag een park wou bezoeken, kwam het plan dat we gewoon met de 3 Belgen zouden meerijden naar Karatu en die streek eens verkennen:

Vrijdagochtend zijn we dan om 8 uur ’s ochtends vertrokken, een reis van vele uren, maar langs prachtige binnenwegen. Omdat er zoveel moois te bezichtigen was ging het heel snel vooruit. Het landschap verandert voortdurend, groen ,dor, vlak , bergachtig, … Al rijdend van in de wagen namen we al meer dan 100 foto’s.  Af en toe stopte de chauffeur ook eens om ons van al het fraais nog wat meer te laten genieten.

‘s Namiddag bezochten we  de scholen in Basodawisch en Endallah.. Er is toch een groot verschil tussen alle scholen; in Endallah is de school tot in de puntjes afgewerkt, maar heeft waarschijnlijk alles heel veel geld gekost. in Basodawish is het een beetje zoals in St. Margareth; alle noodzakelijke dingen zijn aanwezig maar alles werd gebouwd met zoveel mogelijk besparingen.

In Karatu maakten we ’s avonds nog een wandelingetje. De meeste mensen leven er van de verkoop van souvenirs. Soms zitten er taaie volhouders bij,  ze blijven maar aandringen tot je iets koopt. Ik kan heel moeilijk nee zeggen, dus…   Gelukkig verblijf ik in het niet toeristische Igunga. Daar doen de meeste mensen aan landbouw of baten ze een winkeltje uit, maar niemand dringt aan om iets te kopen.

Wildpark Lake Manyara

Op zaterdag bezochten we Lake Manyara . Een natuur- en wildpark. Het was alweer een prachtige ervaring.  Ik kon foto’s blijven trekken. Olifanten, giraffen, zebra’s, hertachtigen, kleurrijke vogels,. ..een waar paradijs. ’s Namiddags dan de terugtocht aanvatten: Met een daladala(taxibusje) ging het  richting Arusha om daar een rechtstreekse bus te nemen naar Igunga. In Arusha hebben we tussendoor  Steven opgepikt. Steven kent het werk van pater Bolle en wou de pater eens bezoeken. En met de gsm kan je in tanzania even goed afspreken als bij ons,  en zo konden we op zondagochtend, 5 uur, samen de bus nemen naar Igunga. Om 3 uur in de namiddag waren we blij maar vermoeid van de lange rit terug in Igunga. J

Maandag zijn de  toneelrepetities hervat.. De zelfgebouwde  instrumenten werden ook gebruikt. De repetitie leerde ons dat er nog heel wat schaaf- en oefenwerk aan het stuk was. Maar oefening baart kunst, het zal wel in orde komen.



Samen met de muzikanten van het toneel.



Vandaag, woensdag, ben ik op vraag van de nonnetjes  begonnen met blokfluitlessen te geven. De zusters volgen zelf ook de lessen.    Tuut, tuut, fwieeeeet!!! Pater Bolle droomde deze week  dat er een fanfare moest zijn in Igunga. De daad bij de droom gevoegd schafte hij meteen enkele blokfluiten aan en  wil hij ook trommels laten maken. We zien straks wel wat dat zal geven!!

5 tot 11 april

Donderdag 5 april – Woensdag 11 april

Deze week is Bram begonnen met zijn eindwerk te maken, dus heb ik wat geholpen om allerlei dingen te maken (bijvoorbeeld een kruiswoordpuzzel in verband met Tanzania). Voor zijn stage heb ik ook visums nagemaakt, echt een leuk prutswerkje.

Momenteel kan ik hier niet veel doen omdat er geen materiaal is dat ik nodig heb om de taakjes in de school te vervullen. De leerkrachten zullen dus niet echt blij zijn, maar daar kan ik niet veel aan doen.

Zaterdagavond ben ik naar de middernachtmis gegaan. Het was wel heel gezellig; de kerk was pikdonker. Plots kwamen een honderdtal mensen binnen met kaarsen, die tussen al de andere mensen kwamen zitten. Zo was de kerk helemaal verlicht. Tegen het einde van de mis waren de meeste kaarsen opgebruikt; de mis duurde 3 uur en 20 minuten geduurd (22.00 – 01.20)

Om 7 uur ’s ochtends was er alweer een mis en om 9 uur ook, en alle 3 de missen waren voor pater Maziku, dus hij had een heel vermoeiende dag. Sommige mensen gingen naar de middernachtmis, en dan ’s morgens nog eens. Dat kon ik toch niet opbrengen, om nog eens naar een lange mis te gaan. Iedereen had ook zijn mooiste kleren aan, kijk maar naar Enrico zijn pakje om naar de mis te gaan.

De meisjes van St. Margareth hadden ook gevraagd om langs te komen en muziek te draaien. Het was dus ‘discoavond’. de dansjes die ze mij weer allemaal hebben laten doen waren wel grappig. Rond 10 uur begonnen een aantal meisjes te roepen dat iemand de auto probeerde te stelen. Ik zag de Landrover wegrijden en mijn eerste reactie was: ‘lopen!’ Gelukkig was dat ook de reactie van vele andere meisjes, waardoor de auto dan gestopt is. ik heb de deur van de chauffeur dan opengedaan (met een heel bang hartje) en gevraagd of hij wou uitstappen. Blijkbaar was het de tuinier van de school die een pintje te veel op had. Eén ding hebben we geleerd: laat nooit de sleutels op de auto zitten, zelfs niet binnen de schoolomheining. Daarna ging het feestje gewoon door.

Vorige week hadden we een slaatje gemaakt van tomaten en komkommers. Sekunda had het één keer gezien, en gisteren had ze zelf een volledige kom gemaakt. Ze leren hier snel bij hoor, als je hen iets uitlegt of toont. Bijvoorbeeld dat je de blender kan uitwassen door hem nog eens op te zetten, of dat je de vriezer moet openzetten als hij uit staat.

Gisteren heb ik muziekinstrumentjes uit hout gemaakt voor het toneelstuk, zoals een gitaar en een viool. Daar kan ik me momenteel ook wel mee bezighouden: het decor, de kledij en de attributen. We zullen wel nog creatief uit de hoek moeten komen om alles kosteloos te houden.

Gisteren hebben we ook nog eens gekaart, en ik ben op het nippertje verloren. Bolle had op voorhand gezegd dat ze mijn gele trui zouden afnemen. En jawel, Bram is gewonnen. Ik weet niet of dat eigenlijk officieel bestaat, manillen met 3 personen, maar wij doen het toch maar J.

Donderdag 29 maart- woensdag 4 april

Donderdag 29 maart- woensdag 4 april

 De examens zijn sinds donderdag afgelopen op St. Leo. De leerlingen vroegen of ze na hun examens eens een discoavond kregen in plaats van film. Een reden tot een feestje laten Bram en ik niet liggen, dus met plezier gingen we ’s avonds met de boxen en computer naar school. Bram zorgde voor de muziek (hij mag dat nog doen) en ik stond tussen de leerlingen om de dansjes op gang te trekken (en mezelf ook wat te amuseren). De kleinsten deden al mijn bewegingen exact na, wat tot heel grappige taferelen leidde. De muziek was  afwisselend plaatselijke muziek, en ‘onze’ muziek. De plopdans en folkdansjes lieten we dus ook niet liggen, en ze vielen duidelijk in de smaak!

discoavond na de laatse examens

enthousiasme op de filmavond

 Vrijdag gingen we dan naar St. Margareth om het derde en laatste deel van High school musical te bekijken. De leerlingen vinden het zalig om de liederen in de film mee te zingen.

Toen we de leerlingen zondag opnieuw zagen, waren ze de filmliedjes nog aan het zingen! De melodieën blijven dus goed hangen. Zondagavond, filmavond draaiden we de eerste ‘Pirates of the Carribean’, wat uiteraard tot groot gejoel leidde bij de enige kusscène. De volgende weken zullen we de vevolgfilms draaien. We zitten dus alweer voor 4 weken goed J

 Met de feestjes kon het niet op. Gisteren organiseerden de leerkrachten van St. Leo een feestje omdat Bram, zijn laatste les heeft gegeven. Hij blijft hier nog tot eind april, maar de paasvakantie duurt nu 5 weken, dus er zijn geen lessen meer tot 14 mei. Op het einde kreeg hij ook een prachtig cadeau: een glinsterend, roos hemd met bijpassende das, en een voetbaltruitje van Tanzania.

Bram, met zijn prachtig roze hemd, tussen de leerkrachten.

 Zondag was het Palmzondag, en dan is het hier groot feest. Iedereen uit de kerk maakte een grote tocht door het dorp, met palmtakken. Het koor zong ondertussen liedjes. Na de mis was er dan een feest naast de kerk, waarbij iedereen iets naar voor mocht brengen op het podium.

Op Palmzondag, iedereen op zijn paasbest!

Zoals jullie op de foto kunnen zien: het was echt heel mooi. Je kon er ook eten (ze hadden speciaal een koe geslacht) maar wij hebben op de missiepost gegeten.

 We hebben gisteren ook personeelsvergadering gehad met alle leerkrachten. Ze hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om mij een waslijst met taakjes te geven die op school moeten gebeuren.

 Vandaag zijn we naar Tabora getrokken om mijn visum te verlengen. Gelukkig, want anders moest ik naar Dar Es Salaam met de bus, en dat zag ik niet echt zitten.

Mijn visum konden ze maar met 2 maanden verlengen. Dat wil dus zeggen dat ik nog 2 keer terug moet gaan om hier te kunnen blijven tot 16 augustus. Bovendien kostte de verlenging 200 Dollar. Raar maar waar, een toeristenvisum is goedkoper dan een visum voor vrijwilligerswerkers. Gelukkig is het leven hier goedkoop, zodat we alles wat kunnen compenseren J

De makkelijkst verkrijgbare en meest voorkomende drank in kleine dorpen : Cola. de multinationals zitten overal.
en hoe vervoer je zo'n bak Cola: achteraan op de fiets gebonden!