16 maart tot 28 maart

Vrijdag  16 maart – woensdag 28 maart

Paastijd, examentijd. Deze week kreeg ik 127 examenbundels te kopiëren. Een ietwat saaie bezigheid. Maar we maken van de nood een deugd: We sloten de geluidsboxen aan op de laptop en we konden een klein feestje bouwen , tijdens het kopiëren. De muziek knalde de bureau rond en GAAN!!!  De mensen van de keuken kwamen op het geluid af , keken eerst en deden spoedig mee.

de examens liggen te wachten



Onder de zware druk van de examenkopieën hebben beide kopieermachines het begeven .Snik, snik (krokodillentranen) .

De voorbije  week ben ik gaan dansen op school, superleuk. Grade 7 doet op het einde van hun toneelstuk een gezamenlijk dansje . Met mijn kampdanservaring van de Chiro heb ik een gemakkelijk dansje gemaakt op ‘I’m a believer’. Het is echt leuk om die 90 leerlingen dezelfde bewegingen te zien maken. Bovendien komen er ook kinderen van andere klassen meedansen, waardoor de zaal altijd goed gevuld is.

Nadien heb ik wat Tanzaniaanse muziek op gezet. Er is dan spontaan een danswedstrijd ontstaan tussen de leerlingen waarbij ze al hun ritme, gratie en lenigheid konden tonen.   Alweer een goed idee om nog eens te doen tijdens de paasvakantie. Veel kinderen zijn dan naar huis , maar een aantal internen blijven en moeten ook geanimeerd worden.

Buiten  zaten enkele kinderen een heel raar spelletje te spelen: Insectenlokkertje:  insecten worden  met trillingen uit de grond gelokt en verzameld in een tipzak. Wie er het meeste vangt, wint!!  Bij ons zouden de kinderen dat een vies spelletje vinden, maar hier is het spel zo populair als tikkertje bij ons. 



insecten vangen, om ter meest!



Zondag ben ik  gaan wandelen met Peter, een Tanzaniaanse jongen. (tof als je een plaatselijke gids hebt.) Onderweg vertelde hij dat hij graag naar België zou komen (wat zou hij bedoelen???J)  Hij toonde mij het onbebouwde gedeelte van Igunga, mooi maar heet, heet, heet.  Na de wandeling snakte ik naar een koude douche, helaas! Door de warmte was het water van de douche ook heel warm. Het water van de douche komt uit een grote tank boven op het dak. Hij is zwart, dus als de zon schijnt wordt het water warm.



Peter, een Tanzaniaanse wandelgids



 De wekelijkse filmavonden gaan ook nog steeds door. In St. Margareth lieten we voor 2 weken  de film ‘High school musical 1’ zien, en dat viel duidelijk in de smaak. Deze week kwam ‘High school musical 2’ aan de beurt. Bij elk liedje zingt de ganse zaal luidkeels mee. Ambiance!!! We hebben nogal wat afgelachen. Op mijn harde schijf staat ook ‘High school musical 3’ . Het zal dus vrijdag weer lachen geblazen worden . JJJJ

8 tot 15 maart 2012

Donderdag 8 – donderdag 15 maart

’sAvonds ben ik gaan dansen met de leerlingen van grade VII. Dat was echt plezant. We hebben voor het  toneelstuk  een dansje uitgevonden op de muziek van Shrek.

è dansles in St. Leo

Niet alleen de meisjes die het dansje voor hun toneel moeten kennen komen, , maar de halve school doet mee als we dansen. 

Zaterdag was er een personeelsvergadering met alle leerkrachten, Bram en ik mochten die ook meevolgen. Jammer dat  er alleen Swahili werd gesproken zodat het voor ons moeilijk om volgen was

Na de vergadering was er een voetbalwedstrijd tussen de leerlingen van St. Leo en die van St. Margareth. De geanimeerde wedstrijd eindigde op 1-1. Dus geen verliezers.

è de voetbalsters ( St Margareth vs St Leo)

Na de voetbalwedstrijd volgde een debatwedstrijd in het Engels. Dit hebben de leerlingen van St. Margareth gewonnen. Dat is natuurlijk ook niet moeilijk, aangezien het een wedstrijd tussen een secundaire en lagere school is.

è schildpad in de tuin van de White Fathers

Zondagvoormiddag zijn we om 9 uur vertrokken naar Mwanza, om Christel en Paul op te halen aan de luchthaven. Bij hun aankomst zijn we meteen naar het hotel gegaan om daar te eten en te slapen, want de volgende dag stond er een rit van 5 uur op het programma.

 In Mwanza maakten we ook een tussenstop bij de White Fathers, waar ook pater Bolle en Max toe behoren. Zij hebben een prachtige tuin, met uitzicht op het Victoria meer. Ze kruipen ook 3 grote schildpadden rond, waarvan we eentje konden fotograferen. Het was daar heel rustig, goed om je oude dag daar door te brengen.

 Christel had  heel veel knutsel- en verkleedmateriaal meegekregen van Chirogewest Zottegem, om Brams  toneelstuk wat te decoreren: smurfenmutsen, blauwe verf,  vlagjes,..  Creatief als we zijn, zullen we het meeste materiaal goed kunnen gebruiken.

è filmavond op St. Margareth

 Maandagavond trokken we samen met de bezoekers naar St. Margareth. Het was de wekelijkse filmavond (normaal op zoindag, maar omdat we toen nog in Mwanza zaten is de vertoning een dag verlaat. De film ‘Hairspray’ is een musical en dat viel duidelijk in de smaak. De leerlingen  zongen enthousiast de refreintjes van de liederen mee.. Onze bezoekers waren onder de indruk van meeleven, meedoen en meezingen van onze leerlingen tijdens de film. Musicals zijn dus zeker voor herhaling vatbaar.

 We bezochten, samen met pater Bolle, de Wataturu en dat was een hele belevenis. Eerst zijn we naar een stam geweest waar er 4 mannen buiten zaten. Als de mannen buiten zitten is het de gewoonte dat de  vrouwen binnen blijven. We hebben dus maar 1 vrouw gezien.              Een van de mannen vond het  heel bijzonder dat ik lang haar heb. Hij stond er dan maar de hele tijd in te wrijven. Door de hevige regenval lag het woongebied van de Wataturu er heel drassig bij en doorkliefd met natuurlijke greppeltjes en grachten. Pater Bolle heeft uitgeprobeerd of het doenbaar was om met de landrover erdoor te rijden. Ik had het hem afgeraden, maar helaas, wie niet horen wil…  Na amper 10 meter rally rijden zat de wagen vast :  ‘stap maar uit’… De wagen werd dan maar in achteruit gezet en geduwd. Ik stond tot aan mijn knieën in de modder. We zijn vervolgerns huiswaarts gereden zonder dat verdere bezoekjes af te leggen.  

 Christel en pater Bolle bij / in de auto na de rit

è Wataturu

 Op mijn verjaardag bezochten we nog  eens de school, het meer en het dispensarium van Mwanzugi  en zijn we de rijstvelden gaan bekijken. 

 è pater Maziku die een hele doos ijscrème heeft gekocht voor mijn verjaardag

Pater Maziku tracteerde op mijn verjaardag met een hele doos ijs.De keukenmeisjes maakten een speciaal menu:  ajuinsoep en frietjes .

Het was ook heel leuk de ganse dag door sms berichtjes te ontvangen. J

è de volledige luchthaven van Mwanza: duidelijk niet echt groot

è de kleutertjes van Mwanzugi, met op de achtergrond hun school (de hut)

Donderdagochtend om 6 uur vertrokken Christel en Paul terug . We hebben ze naar Mwanza begeleid (10 uur in de wagen hobbelen). Intussen hebben we van de uitstap gebruik gemaakt om in foto’s af te drukken die we genoimen hadden van de Wataturu. Bij een volgend bezoek geven we die aan hen. Ze kennen amper foto’s en zijn dan ook heel opgezet als we  er hen eentje kunnen geven.

1 tot 7 maart 2012

Donderdag 1 maart- woensdag 7 maart

Teacher Deo in dikke jas, het is hier maar een goeie 20 °C, bij het didactisch materiaal

Het is hier een zomers temperatuurtje voor de Belgen, maar voor de plaatselijke bevolking is het blijkbaar heel koud. Toen ik vanmorgen  naar school trok (in een T-shirt uitgedost) zag ik leerkrachten met een dikke pelsen jas aan. (zo een die wij aandoen als het vriest).

Deze week neem ik nog steeds de taak van Rafaeli waar: de kopieermachine bedienen. Geen pretje want het papier komt er regelmatig uit als een accordeon, of niet alles staat er op, of het papier zit vast, of…  Jullie horen het al: ik hoop dat Rafaeli snel terug is. J



zonder woorden



Bram moet uiteraard zijn lessen voorbereiden en werken voor school, dus het kopiëren is voor mij.

 Verrassing:

Gisteren kreeg ik een aangename verrassing: Pater Bolle kwam terug van het postkantoor met een pakket in zijn handen. (Hij vond het jammer dat het niet voor hem was.)

Het was een postpakketje aan mij gericht,  vol kaartjes en brieven voor mijn verjaardag volgende week.  De post werkt hier dus zeker op tijd. De doos zag er gblutst en gebuild uit,  maar de inhoud was nog piccobello in orde en dat is het belangrijkste. Er zaten enkele flesjes kriekbier. Daar zal ik zeker van genieten op mijn verjaardag. Ook de sudoku- en binairo- en puzzelboekjes zijn zeer welkoml.  

Bij deze van harte dank aan iedereen die iets geschreven heeft, en speciaal aan Bo die alles heeft verzonden!

Op de St.-Leoschool was Teacher Deo heel gelukkig met het didactisch materiaal van  het oor, het oog en de hersenen. Nu hij het resultaat gezien heeft, heeft hij onmiddellijk nog wat opdrachten gegeven om te ontwerpen en uit te werken.

Een tweede leven :

Al het materiaal leidt hier een tweede leven: Deze middag hebben we satés gegeten. De mensen hier prikken de stukjes vlees op spaken van een wiel.  Wel heel origineel!

Ook speelgoed dat stuk is en wij, in België, al lang naar de vuilnismand zouden verwijzen wordt nog gebruikt: Dat viel mij op toen ik de spelbox die ik hier vorig jaar achterliet eens controleerde. Alles wat stuk was had ik eruit gehaald (zoals halve tennisracketjes) maar pater Bolle zei dat we het aan de kinderen moesten geven, en dat ze daar heel gelukkig mee zouden zijn.

En inderdaad: nu spelen ze met halve balletjes en badmintonracketjes zonder steel.

 Zondag krijgen we hoog bezoek ???  uit België, dus gaan we naar Mwanza. Ik kijk er al naar uit. Ik zal van de gelegenheid gebruik maken om wat heerlijke appels gaan kopen, want de plaatselijke bevolking heeft ook wel wat appels, maar  verkopen ze  niet.

Tot volgende week!!!

23 tot 29 februari 2012

Donderdag 23 – woensdag 29 februari

Deze week was nogal avontuurlijk,  ik  probeer ze hieronder samen te vatten. J

 Beestjes

Niet te doen, niet te doen!!! Het is hier niet te doen van de beest(jes) J Overal zitten er grote krekels, salamanders, spinnen, kevers, sprinkhanen die je gevraagd, of eerder ongevraagd, bij dag en nacht komen gezelschap houden.

 Toen we zaterdag filmavond gaven in St Leo sprongen alle leerlingen plots recht en liepen naar buiten: er zat een slang in de zaal. Jammer dat ik mijn fototoestel niet bij had, want het was wel de moeite. De leerlingen van grade VII namen dan hun schoenen om de slang dood te slaan, en dat duurde wel een tijdje..

 Momenteel is ook Sekunda, de keukenhulp, met haar ‘slets’(pantoffel) in de hand een rat aan het zoeken die  ik hier tijdens het ontbijt gezellig aan de tafel zag passeren. Het ongewenst bezoekertje heeft  zich verscholen in de bureau. Na zo’n bezoekje ben je klaarwakker om de dag aan te vangen.

Regen.

Met de bajaj op weg

 Vrijdag bezochten we het klooster-kliniek ter Mwanzugi. Om ons te verplaatsen maakten gebruik van de  bajajs ( kleine taxi’s met 3 wielen). Het deed echt deugd om er nog eens terug te zijn. Door de grote regenval van de laatste dagen stond het meer  ,tot grote blijdschap van de plaatselijke bevolking, vol water. Een groot verschil met vorig jaar, toen het grotendeels uitgedroogd was. Dee voorbije regenval is ook verantwoordelijk voor het wegspoelen van  grote delen van de straat. Het was dus moeilijk om Mwanzugi te bereiken, maar die ‘bajajskes’ kunnen alles aan.

In het meer wordt door de plaatselijke bevolking gevist . De  mensen maken hun eigen bootje uit een uitgeholde boom, zoals je kan zien op de bijgevoegde foto.


Aan het meer van Mwanzugi



Nen echten toerist



vissersbootje, gemaakt van uitgeholde boomstam



Zuster Aline heeft me  voorgesteld om volgend jaar terug te komen. In Mwanzugi gaan de nonnetjes een Engelstalige kleuterschool openen met 2 klassen, en alle hulp is welkom.    Maar ik moet in België ook eens beginnen werken. Ik zal vragen aan de hogeschool of ze  stagiaires kunnen sturen in het kader van de ‘ontwikkelingshulpstages’.

Bram, de stagiair van Kaho Sint-Lieven,  had het schitterende idee om rond het meer te wandelen. We hadden helaas geen zonnecrème mee met als gevolg dat ik eruit zie als een echte tomaat. (Mijn gezicht verbrand J )

 Nog een van de voordelen van de regenval: Het is hier wat afgekoeld. ’s Nachts is het zelfs wat  frisjes en hebben we een dekentje nodig. Maar dat is veel beter dan nachten waar het 30 °C is en we  geen oog dicht  doen.

Deze week heb ik ook veel taakjes gekregen. Rafaeli, die normaal gezien alle fotokopieën maakt, heeft een maand verlof. Alles wat gekopieerd moet worden komt nu bij ons terecht. Aangezien de elektriciteit vaak wegvalt is het niet gemakkelijk om bij te houden hoeveel kopieën er al gemaakt zijn, dus: manueel tellen! 

De didactische wandplaten met daarop het oog, het oor en de hersenen , …  zijn volledig afgewerkt. Echt prachtig.  Ook alle kleurpotloden zijn nu gemaakt om 6 klassen te versieren.

Vorige week schreef ik al dat de waterzuiveringsinstallatie op school stuk was. Ze vroegen aan ons om ze te herstellen. Niet gemakkelijk! Maar een van de euvels was vlug gevonden: Onderaan moet er een batterij zitten, maar deze verdwijnt telkens op mysterieuze wijze. De een zegt dat de ander ze heeft, en de ander zegt dan weer dat hij ze al terug heeft gebracht. … Na een lange zoektocht hebben we uiteindelijk de batterij gevonden. Maar  ook met batterij werkt  de machines nog niet naar behoren. Deze week schakelen we dus de hulplijn van uit België in om met hulp vanop afstand de installatie te kunnen repareren.


de waterzuiveringsinstallatie die het voorlopig laat afweten.

  Deze avond was er een partijtje volleybal op de St-Leoschool. Jammer dat de volleybal in de boom met doorns is gevallen; geen volleybal dus. Dan maar gevoetbald met een zelfgemaakte bal (zie foto) .


De zelfgemaakte voetbal

  Ik heb Nederlandse les gegeven aan de supporters. Hun uitspraak is echt fantastisch. ‘Neus’ is ‘noes’, ‘hoe gaat het’ is ‘koegaat’, ‘goedemorgen’ is ‘koetmorn’ enzoverder.

 We hebben ook ontdekt dat, ondanks dat we vorig jaar 5 grote waslijnen hebben geplaatst, alle kinderen toch liever hun was laten drogen in het gras. Ik moet zeggen: het voetbalveld ziet er zo wel heel kleurrijk uit.


2 jongens wringen de was uit




Een Afrikaanse wasdraad



 Ziezo, volgende week meer nieuws!

Katlijn   

extra fotootje - een kalfje dat langs de wegrand graast