Katlijn in Tanzania 2012: 23 tot 29 februari 2012

Donderdag 23 – woensdag 29 februari

Deze week was nogal avontuurlijk, ik probeer ze hieronder samen te vatten. J

Beestjes

Niet te doen, niet te doen!!! Het is hier niet te doen van de beest(jes) J Overal zitten er grote krekels, salamanders, spinnen, kevers, sprinkhanen die je gevraagd, of eerder ongevraagd, bij dag en nacht komen gezelschap houden.

Toen we zaterdag filmavond gaven in St Leo sprongen alle leerlingen plots recht en liepen naar buiten: er zat een slang in de zaal. Jammer dat ik mijn fototoestel niet bij had, want het was wel de moeite. De leerlingen van grade VII namen dan hun schoenen om de slang dood te slaan, en dat duurde wel een tijdje..

Momenteel is ook Sekunda, de keukenhulp, met haar ‘slets’(pantoffel) in de hand een rat aan het zoeken die ik hier tijdens het ontbijt gezellig aan de tafel zag passeren. Het ongewenst bezoekertje heeft zich verscholen in de bureau. Na zo’n bezoekje ben je klaarwakker om de dag aan te vangen.

Regen.

Met de bajaj op weg

Vrijdag bezochten we het klooster-kliniek ter Mwanzugi. Om ons te verplaatsen maakten gebruik van de bajajs ( kleine taxi’s met 3 wielen). Het deed echt deugd om er nog eens terug te zijn. Door de grote regenval van de laatste dagen stond het meer ,tot grote blijdschap van de plaatselijke bevolking, vol water. Een groot verschil met vorig jaar, toen het grotendeels uitgedroogd was. Dee voorbije regenval is ook verantwoordelijk voor het wegspoelen van grote delen van de straat. Het was dus moeilijk om Mwanzugi te bereiken, maar die ‘bajajskes’ kunnen alles aan.

In het meer wordt door de plaatselijke bevolking gevist . De mensen maken hun eigen bootje uit een uitgeholde boom, zoals je kan zien op de bijgevoegde foto.

Aan het meer van Mwanzugi

Nen echten toerist

vissersbootje, gemaakt van uitgeholde boomstam

Zuster Aline heeft me voorgesteld om volgend jaar terug te komen. In Mwanzugi gaan de nonnetjes een Engelstalige kleuterschool openen met 2 klassen, en alle hulp is welkom. Maar ik moet in België ook eens beginnen werken. Ik zal vragen aan de hogeschool of ze stagiaires kunnen sturen in het kader van de ‘ontwikkelingshulpstages’.

Bram, de stagiair van Kaho Sint-Lieven, had het schitterende idee om rond het meer te wandelen. We hadden helaas geen zonnecrème mee met als gevolg dat ik eruit zie als een echte tomaat. (Mijn gezicht verbrand J )

Nog een van de voordelen van de regenval: Het is hier wat afgekoeld. ’s Nachts is het zelfs wat frisjes en hebben we een dekentje nodig. Maar dat is veel beter dan nachten waar het 30 °C is en we geen oog dicht doen.

Deze week heb ik ook veel taakjes gekregen. Rafaeli, die normaal gezien alle fotokopieën maakt, heeft een maand verlof. Alles wat gekopieerd moet worden komt nu bij ons terecht. Aangezien de elektriciteit vaak wegvalt is het niet gemakkelijk om bij te houden hoeveel kopieën er al gemaakt zijn, dus: manueel tellen!

De didactische wandplaten met daarop het oog, het oor en de hersenen , … zijn volledig afgewerkt. Echt prachtig. Ook alle kleurpotloden zijn nu gemaakt om 6 klassen te versieren.

Vorige week schreef ik al dat de waterzuiveringsinstallatie op school stuk was. Ze vroegen aan ons om ze te herstellen. Niet gemakkelijk! Maar een van de euvels was vlug gevonden: Onderaan moet er een batterij zitten, maar deze verdwijnt telkens op mysterieuze wijze. De een zegt dat de ander ze heeft, en de ander zegt dan weer dat hij ze al terug heeft gebracht. … Na een lange zoektocht hebben we uiteindelijk de batterij gevonden. Maar ook met batterij werkt de machines nog niet naar behoren. Deze week schakelen we dus de hulplijn van uit België in om met hulp vanop afstand de installatie te kunnen repareren.

de waterzuiveringsinstallatie die het voorlopig laat afweten.

Deze avond was er een partijtje volleybal op de St-Leoschool. Jammer dat de volleybal in de boom met doorns is gevallen; geen volleybal dus. Dan maar gevoetbald met een zelfgemaakte bal (zie foto) .

De zelfgemaakte voetbal

Ik heb Nederlandse les gegeven aan de supporters. Hun uitspraak is echt fantastisch. ‘Neus’ is ‘noes’, ‘hoe gaat het’ is ‘koegaat’, ‘goedemorgen’ is ‘koetmorn’ enzoverder.

We hebben ook ontdekt dat, ondanks dat we vorig jaar 5 grote waslijnen hebben geplaatst, alle kinderen toch liever hun was laten drogen in het gras. Ik moet zeggen: het voetbalveld ziet er zo wel heel kleurrijk uit.