29 juni tot 30 juli

Het is net een maand geleden dat ik mijn blog nog eens doorgestuurd heb, dus er valt deze keer heel veel te vertellen.

In het begin van vorige maand zat er een slang voor de wc-deur. Het was nog maar de tweede keer dat ik hier een slang zag, maar ik heb liever dat het ook zo blijft.

Is het nu een kleintje of een grote???

Ik ben er namelijk niet echt zot van. Ik heb dan naar Sekunda gebeld (iedereen lag al te slapen) en ze is met een stok binnengekomen om de slang van het leven te beroven. Ze heeft de slang dan buiten gelegd om de volgende ochtend aan iedereen te tonen. Alle vrouwen hier zeiden dat het een heel grote slang was, behalve pater Bolle “het is maar een kleintje”.

De dag nadien zijn drie Engelse ingenieur-studenten aangekomen. Die waren per ongeluk met hun bus te ver gereden tot in Nzega. De mannen op de bus hadden hen namelijk niet gezegd waar Igunga juist was, en ze zijn er ook niet gestopt. Een dagje later dus, na een overnachting in Nzega, kwamen ze aan. Zij hebben hier ondertussen al 2 watertanks gebouwd met elk een capaciteit van 49000 liter water. Er staat 1 citern  op St. Margareth, en 1 op St. Leo. Het is de bedoeling dat de bevolking hier nadien zelfstandig dezelfde watertanks bouwt.

Een wateropslagtank van 50.000 liter. De komende weken zullen er nog enkele gebouwd worden.

Ik ben vorige week ook eens gaan meehelpen, en ik heb met zakken cement gesleurd waardoor ik toch een beetje stijf was. Het was wel leuk dus waarschijnlijk ga ik deze week nog eens mee. Ik heb namelijk geen werk meer op St. Leo want de school is gesloten tot in september.

Op 9 juli kwamen mijn ouders, Patrick en Lut aan in Arusha. Ik ben ze gaan opwachten op de luchthaven, en het was toch een blij weerzien.

Ik ben dan 9 dagen mee geweest op safari in Masai-gebied:  Lake natron, Ngorongoro en Serengeti. Ikzelf kon geen foto’s meer trekken (mijn fototoestel was stuk) maar mijn papa zal wel zelf de mooiste foto’s op mijn blog plaatsen. Het was toch leuk om ook eventjes op vakantie te zijn.

Na de safari’s zijn we via Mwanza naar Igunga gereden. In Mwanza hadden we jammer genoeg autopech, waardoor we een volledige dag verloren zijn.

Toen we uiteindelijk in Igunga waren heb ik dan een rondleiding gegeven in de scholen. 

Ontvangst op school: 600 leerlingen en leerkrachten zingen uit volle borst hun schoollied en  het volkslied.

We zijn met pater Bolle natuurlijk ook naar Mwanzugi gereden en naar de Wataturu. Ook hierbij zullen de foto’s voor zich spreken.

Bij de Wataturu

   

Iedere 2de donderdag van de maand komen de moeders met hun kleine kinderen naar de verpleegpost. Pater Bolle verkreeg toestemming om de verpleegpost uit te bouwen tot een kliniek. Prompt werden er 3 dokters en  enkele verpleegsters aangestrokken , werd gestart met een school voor verpleegopleiding, werden plannen uitgetekend en door de plaatselijke bevolking uitgewerkt. 

zelf stenen maken voor de nieuwbouw

Pater Bolle geeft fier uitleg over de bouw van de nieuwe kliniek

Mijn ouders hadden ook heel veel dingen mee, waaronder het vervangstuk van de waterzuiveringsinstallatie. Nu werken de machines weer op beide scholen.

Ze hadden ook veel balpennen, stifjes,.. mee om uit te delen aan de kinderen. Er was net genoeg om aan elk kind 1 pen te geven. Moest je dat in België doen zou er nog geen bedankje afkunnen. Hier werd er gezongen en geklapt, en ze liepen allemaal fier met hun nieuwe pen door de school. Het geluk zit in kleine dingen.

Na een goeie 2 weken moesten we weer afscheid nemen. Maar natuurlijk niet zo lang, want half augustus kom ik al naar huis.

Zoals ik hierboven al vermeld heb, is het dus vakantie in St. Leo. Raar maar waar; het was net hetzelfde scenario als vorig jaar. Op donderdag vertelden de leerkrachten me “Volgende week woensdag sluiten we de school”Ik viel natuurlijk volledig uit de lucht. Een dag later vertelden de leerkrachten al “Morgen sluiten we de school” Ze hadden het dus nog een beetje vervroegd. Enkel grade IV en grade VII hebben nog lessen, omdat zij zich moeten voorbereiden op nationale examens. Enkele leerkrachten zal ik jammer genoeg niet meer zien voor mijn vertrek, dus de leerkrachten hadden op zaterdag een feestje georganiseerd. Ze hadden ze zaal heel mooi versierd, en mama Ngiwa had heel lekker gekookt voor iedereen. Ik heb een kanga gekregen, en een voetbaltruitje van Tanzania. Ze hadden me uiteraard alle dingen tegelijk aangedaan. Foto’s hiervan volgen (ik moet ze nog gaan halen bij een van de leerkrachten.)

Op zaterdag kreeg ik dan ook nog bericht dat mijn nonkel, tante, neef en nichten gearriveerd waren in Arusha, en zij vroegen om eens langs te komen.

Na het feestje op zaterdagavond ben ik dan zondagochtend naar Arusha vertrokken. Het was leuk om hen nog eens terug te zien. Zeker omdat het nu nog tot Nieuwjaar zal duren voor ik hen terug zie. Nonkel Paul en tante Hilde gaan namelijk terug naar Hongkong, en Esther gaat Chinees gaan studeren in Peking. Als ik aankom in België zijn zij al vertrokken.

We hebben het Arusha National Park bezocht (daar was ik nog niet geweest) Het is een klein parkje, maar het is wel heel mooi van natuur. We hebben ook de wit-zwarte colobus-aap gezien, waarvan ik niet eens wist dat hij bestond.

Ook de blue monkeys zaten net naast de auto, en zelfs eentje op de auto. Alhoewel ik al enkele safari’s achter de rug heb; het blijft nog steeds de moeite.

Sinds daarnet ben ik weer terug in Igunga, na een busrit van 8 uur. Ik ben heel moe, want op de bus viel er niet te slapen. Er was namelijk een tv op de bus en de boxen stonden zodanig luid dat zelfs oordopjes niet hielpen.

De ramen konden niet open, dus het was er veel te warm. De man achter mij was aan mijn haar aan het trekken, waardoor ik ook niet achterover kon leunen. En de vrouw naast mij had door al het schokken moeten overgeven. Aangezien de raampjes niet open kunnen, kunnen jullie je waarschijnlijk al voorstellen dat het dus niet echt een prettige busrit was. En je moet daar dan nog voor betalen ook! J

Morgen moet ik naar Tabora voor een nieuw visum. (Alweer 8 uur in de auto zitten, joepie!) maar dan zal het reizen er hier opzitten tot aan mijn terugkeer.