19 tot 27 april

Donderdag 19 – vrijdag 27 april

De week liep alweer snel voorbij, omdat Steven, een avonturier, hier was. Hij is op doorreis naar Congo, en hier heeft hij zijn reis een beetje verder uitgestippeld. Maandag heeft hij de bus genomen naar Tabora.

We zijn deze week  de rijstvelden gaan bezoeken en nadien het bedrijf dat de rijst pelt. Ik voelde me eventjes een toerist. Er zijn veel mensen tewerk gesteld op de rijstvelden. Aan het meer van Mwanzugi is een dam gebouwd om met het gespaarde water de rijstvelden te irrigeren. Als er op het  eerste veld voldoende water is, loopt het water over naar het tweede veld, enzovoort. Momenteel waren de eerste velden al oogstklaar. Andere  velden waren nog maar net geplant. De teelt en oogst van rijst gebeurt gespreid  2 à 3 maal over het jaar , als er voldoende water is.

Naast de rijstveldenzagen we ook prachtig gevederde vogels in alle kleur- en vormvariaties….

 Zaterdag zijn we ook voor de eerste keer naar de markt geweest, heel gezellig. Het is er superdruk, en er staan wel honderden kraampjes. Je kan de markt in 3 grote delen opsplitsen: Het eerste deel verkopen ze groenten en fruit, potten en pannen, onderdelen voor auto’s en fietsen, … In het tweede deel vind je  heel veel kledij, en het derde deel is de ‘vleesmarkt’. Je kan er zowel levende dieren als geslacht vlees aankopen. De markt ligt niet, zoals bij ons, midden in de stad, maar het is een gebiede door  een grote betonnen omheining ommuurd.

Pater Bolle wou  al lang een fanfare oprichten in Igunga. Nadat hij gedroomd had dat ik les zou geven, kocht hij 10 blokfluiten  om een ‘fanfare’ te starten. Bij deze heb ik ook een nieuwe bezigheid: blokfluitles geven aan de nonnetjes. Ze leren wel heel snel bij, en  het is bovendien  leuk om te doen, maar ik weet niet of ze er echt iets mee gaan doen als ik weg ben.

Jammer, jammer; Mijn fotocamera is deze week, binnen op de missiepost gestolen. Ik had hem even onbewaakt achtergelaten in de refter. Cleeti is meteen op school gaan rondvragen of niemand iets gezien had, maar uiteraard zonder resultaat. Gelukkig stonden al mijn foto’s al op mijn computer. En de dief zal er ook niet veel met kunnen doen, want ik heb mijn oplader nog steeds.  Zoals Bolle het zegt: overal lopen er wel Judassen. J

Ik heb deze week eens gevraagd aan pater Bolle waarom hij een pater is geworden. Hij zei, zoals de meesten, dat het echt een roeping is. Hij moest missionaris worden in Afrika. Hij zat vroeger ook bij de scouts, en daar vonden ze het allemaal heel raar toen hij zei dat hij priester zou worden. Ook zijn vader was niet echt een voorstander van het idee. Toen ik vroeg of hij geen problemen had om alles en iedereen achter te laten was zijn antwoord ook heel duidelijk: Neen. Hij heeft nooit last gehad van heimwee. Na 4 maanden weg van huis kan ik voor mezelf al zeggen: ik zou het niet kunnen!

Gisteren is Bram teruggekeerd naar België . Om 6 uur ’s ochtends zijn we met de landrover vertrokken: Bram, pater Max, Ladislauss, de reparateur van Max zijn wagen, en ik. In Mwanza hebben we eerst Max en zijn reparateur afgezet, omdat zij een onderdeel moesten kopen om Max zijn wagen te herstellen. Daarna hebben we Bram aan de luchthaven afgezet. Op de terugweg hadden we zelf motorpech: de propeller was naar beneden gevallen en we hebben een fameus slippertje gemaakt. Uiteindelijk stonden we stil aan de andere kant van de weg. Het duurde ruim 2 uur om de auto te repareren. Gelukkig dat Max zijn reparateur in de auto zat. J Om half 11 waren we eindelijk terug thuis: home sweet home!

Home, sweet home.