Donderdag 17 – zaterdag 26 mei

In België was het op donderdag Onze-Lieve-Heer Hemelvaart, maar in Tanzania is dit geen officiële feestdag, omdat hier ook veel andere godsdiensten zijn. Iedereen moest dus naar school. Hier worden eerste communie en het vormsel gevierd als de bisschop tijd heeft. De bisschop moet namelijk alle vormsels doen, wat onmogelijk is op 1 dag tijd. Daarom krijgen de priesters enkele weken op voorhand een planning van de bisschop wanneer hij precies langs komt. Het vormsel en de eerste communie vallen tijdens de vakantie in het droogseizoen (tussen september en januari) Het schooljaar eindigt in september en dan is het 3 maanden vakantie. In januari begint het nieuwe schooljaar. De leerkrachten in België denken nu misschien: “die Tanzanianen hebben veel vakantie” maar op woensdagnamiddag en zaterdagvoormiddag zijn er ook lessen, dus het zal ongeveer op hetzelfde neer komen.

Ik heb in  Grade II alle lessen die Bram voorbereid had maar zelf niet meer kon onderwijzen, gegeven.  Het was echt leuk om eens in het lager onderwijs te staan. Het is wel heel vermoeiend, want veel kinderen begrijpen gewoon niet wat je zegt. Dat is soms wat frustrerend. Ik heb alle werkblaadjes verbeterd en heb nadien beslist om bijlessen te geven. Wie geen 5/10 heeft, moet naar de bijles komen. En dat werpt zijn vruchten af! Als je met een kleiner groepje werkt letten ze meer op. Je kan ook veel meer materialen gebruiken, alles grondiger uitleggen en iedereen komt aan het woord.

Wat  zeer moeilijk ligt zijn lessen over kleuren: In het Swahili bestaan geen woorden voor kleuren. Ze worden ook niet aangeduid en dus kan je ook niet vertalen. Dat leidt dan tot foutief inzicht in kleurenbegrippen en –namen: Een zebra is volgens sommigen ‘rood en bruin’, anderen dachten dat het ‘paars en geel’ was. De zee is oranje, de zon is zwart, het gras is roos,.. en zo kunnen we blijven doorgaan. Er zaél dus wat bijsturing in de didactische anpak moeten zijn voor het aanbrengen van kleuren.

Over het algemeen zijn de lessen wiskunde de beste. In mijn bijles wiskunde zaten maar 9 kinderen. Ze begrijpen wel de oefeningen, maar ze werken heel traag. Bij een oefening over de maaltafels nemen ze een kladblad en zetten ze streepjes. Bij 7 X 8 zetten ze dan 56 streepjes, moeten ze al de streepjes tellen en kunnen ze pas nadien het antwoord schrijven. Je kan je dus voorstellen dat dit heel veel tijd in beslag neemt.

Al het didactisch materiaal, dat Bram en ik gemaakt hadden,  was bij het begin van de Paasvakantie onvindbaar.  Maar een van de leerkrachten had uit voorzorg  alles weggehaald en achter slot in de bergplaats gelegd omdat ze bang was dat een en ander voetjes zou krijgen. Een hele opluchting dat alle materiaal terug te voorschijn kwam en een fijn gevoel te zien dat de leerkrachten veel zorg dragen van het gemaakte materiaal.

Deze week heb ik al enkele dagen zonder internet gezeten, en dagelijks valt de elektriciteit wel enkele uurtjes weg.  Soms is dat een tegenvaller: Tijdens de toneelrepetities op zaterdag was er alweer (2^de week na elkaar) geen elektriciteit. Heel jammer, want de zangers en dansers kunnen dan niets doen.

Hoe zou het in Belgenlandje zijn als de elektriciteit dagelijks enkele uurtjes wegviel? Denk daazr maar eens over na!!!

Groetjes,

Katlijn